This content has been removed for violating hi5's terms of service.

คำทำนายกวนๆ(แต่แม่นนะจะบอกให้)

คนเกิดวันจันทร์
- ตื่นเช้าต้องกระดกหัวขึ้น ไม่ฉะนั้นอาจจาลุกจากเตียงไม่ได้
- และต้องก้าวขาข้างใดข้างหนึ่งเพื่อลงจากเตียง
- จากนั้นก้อจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องลุก
- เพราะว่า ม่ายลุก ก้อเดินม่ายได้
- ดวงคนวันจันทร์อาจตกบันไดได้ถ้าเดินไม่ระวัง

คนเกิดวันอังคาร
- ช่วงที่เพิ่งตื่นถ้าไม่ลืมตาจะมองอะไรไม่เห็นเลย
- ก่อนเข้าห้องน้ำอย่าลืมก้าวขา
- ก่อนจาอาบน้ามอย่าลืมถอดเสื้อผ้า
- ก่อนจะถูสบู่อย่าลืมหยิบก่อนล่ะ
- เด่วจาหาว่าม้ะเตือน

คนเกิดวันพุธ
- ตามดวงชะตาได้บอกว่าตอนเกิดจะไม่มีอะไรติดตัวมาเลย
- ก่อนนอนทุกครั้งมักจะหลับตาเสมอ
- เวลาพูดจะต้องอ้าปากด้วยตลอด
- ถ้าเกิดคนวันพุธเหยีบยขี้หมาจะเหม็นมาก
- ก่อนที่คนวันพุธจะเดินมักจะเริ่มด้วยขาขวาไม่ก้อขาซ้าย

คนเกิดวันพฤหัสบดี
- คนวันพฤหัสนั้นส่วนใหญ่เวลารอรถจะชอบชะโงกดู
- ก่อนที่คนวันพฤหัสจะทานข้าวมักจะใช้ช้อนหรือส้อม(บางคน)ตักอาหารขึ้น
- คนพฤหัสเป็นคนขยันเนื่องจากดูอัตราการเต้นของหัวใจที่ไม่ยอมหยุดนิ่ง
- ลมหายใจก้อเช่นกัน
- สิ่งที่คนพฤหัสจะต้องทำก่อนออกจากบ้านทุกวันคือ เปิดประตู

คนเกิดวันศุกร์
- คนวันศุกร์เมื่อเจ็บปวดจะอุทานว่า "โอ๊ยยย" เสมอ
- เมื่อคนวันศุกร์หิวข้าวก้อจะไปกินข้าว
- ก่อนที่คนวันศุกร์จะเข้าบ้านส่วนใหญ่จะถอดรองเท้า
- เวลาคนวันศุกร์อ่านหนังสือจะต้องเปิดก่อน
- เมื่อคนวันศุกร์เหยียบเปลือกกล้วยจะลื่น

คนเกิดวันเสาร์
- เมื่อมีคนทัก คนวันเสาร์จะหันไปหาและตอบ
- ก่อนที่คนวันเสาร์จะทานข้าวต้องไม่ลืมอ้าปาก
- ก่อนที่คนวันเสาร์จะนอนอย่าลืมนั่งไม่งั้นหัวจะฟาดพื้นได้
- ก่อนซักเสื้ออย่าลืมหยิบเสื้อ
- ก่อนที่คนวันเสาร์จะเปิดพัดลมห้าม!!!!! ห้ามลืมเสียบปลั๊ก

คนวันอาทิตย์
- คนวันอาทิตย์ส่วนมากจะเปนผู้หญิง ไม่ก้อ ผู้ชาย
- ความสูงของคนที่เกิดวันอาทิตย์จะไม่ต่ำกว่า30 เซนติเมตร
- หากคนวันอาทิตย์หกล้มอาจเป็นแผลได้
- ก่อนที่คนวันอาทิตย์จะเล่นคอมควรเปิดคอมก่อน
- ตื่นนอนอย่าลืมกระพริบตา

เรื่องของ ความรักกับเวลา
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน
ทั้งความสุข ความเศร้า ความรู้และอื่นๆ รวมทั้งความรัก

วันหนึ่งความรู้ก็ได้บอกกับทุกคนว่า เกาะที่ทุกคนนั้นอาศัยอยู่กันมานานกำลังจะจมลงใต้ผืนน้ำ
ให้ทุกคนเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ

ทุกคนจึงรีบตัดสินใจเตรียมเรือกันทันที แต่มีเพียง
ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย

เมื่อเกาะกำลังจะจมลงน้ำ ความรักก็เริ่มรักชีวิตตัวเองขึ้นจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ
ความรวย แล่นเรือผ่านได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากความรัก จึงตอบไปว่า "ไม่ได้หรอกฉันรับเธอไม่ได้
เพราะเรือฉันน่ะ เต็มไปด้วยทองและเงินแล้วมันไม่มีที่ให้คุณ"

ความรักจึงตัดสินใจขอร้องความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม
" ความเห็นแก่ตัวช่วยฉันด้วย" "ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรักคุณน่ะเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย"

ความเศร้าได้พายเรือผ่านมา ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก
ความเศร้าตอบว่า "โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ"

ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก
เพราะมัวแต่กำลังมีความสุข

ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา " มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง"
เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก
เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา

ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อคนแก่คนนั้นความรักจึงถามความรู้จนเจอและได้สอบถาม

" ความรู้ ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน"

ความรู้ตอบว่า "เวลาไงหล่ะ"

ความรัก "แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันล่ะ ?"

ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตัวเอง แล้วตอบความรักว่า

ก็เพราะว่ามีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน